Als medeoprichter van een comedycollectief sta ik minimaal één keer per maand op het podium in een klein theater midden in Amsterdam. Samen organiseren we de avonden en spelen we zelf. Dat betekent ideeën uitwerken, nieuw materiaal schrijven en vervolgens ontdekken wat er gebeurt als je het voor een publiek brengt.

Voor mij is het de perfecte plek om te experimenteren, te improviseren en mijn gevoel voor timing verder aan te scherpen. Waar valt de lach? Wanneer heeft een verhaal juist wat rust nodig? En hoe speel je in op iets onverwachts vanuit de zaal? Elke avond leert me iets over de wisselwerking tussen spreker en publiek. Die ervaring neem ik ook mee naar andere podia: goed luisteren, aanvoelen wat een moment nodig heeft en ruimte laten voor wat spontaan ontstaat.